Wijnhuizen in Bourgondië

 

Wijnhuizen in Bourgondië1Ook de terugweg van de Lanquedoc naar huis zou onderweg een stop kennen. We besloten de gelegenheid aan te grijpen om een wijnhuis in de
Bourgondië
 te bezoeken.
En dát was een veel groter succes dan ik ooit had kunnen verzinnen.

Op naar Bourgondië 

Wijnhuizen in Bourgondië2We vonden een betaalbaar hotel in Arnay Le Duc waar je tevens een goede steak kon eten. Dit hotel leek meer op een pension dan een hotel, maar het eten was goed, de mensen vriendelijk en de kamers schoon. Voor nog geen vijftig euro inclusief ontbijt mag je dan niet mopperen. Dat deden we dan ook niet en al helemaal niet meer toen we achter een uitgebreid on-Frans ontbijt zaten. Want laten we eerlijk zijn, meer dan koffie en getoast stokbrood rekende wij niet op. Al voor negen uur zaten we in de auto op weg naar Beaune.

Wijnhuizen in Bourgondië4Beaune de parel van Bourgondië

Beaune is een prachtig oud deftig stadje met een vrolijke levendige uitstraling. Echt zo’n plek waarvan je denkt dat je er zou kunnen aarden. Om de oude binnenstad heen loopt een rondweg en die is eenrichtingverkeer. Ideaal, ik heb op mijn gemak twee rondjes gereden voor ik wist welke uitvalsweg ik moest nemen.
In Beaune heb ik bij het plaatselijke V.V.V. (ook aan die rondweg) een folder gekregen met een route die je langs alle grote wijnhuizen voert. Vol enthousiasme gingen we op pad.

De wijndorpen van Bourgondië 

Wijnhuizen in Bourgondië5Zodra we Beaune uitreden zagen we overal de wijnranken om ons heen. Ik ging er dan ook vanuit dat we regelmatig borden zouden zien die ons gingen vertellen welk brouwsel er van welke druiven afkwam. Maar nee en de grote indrukwekkende Château’s bleven ook uit. In plaats daarvan slingerde de route langs allerlei fantastische kleine oude dorpjes die opvielen door de uitmuntende staat van de huizen en de zorg die eraan gegeven was. Overal mooie binnenplaatsen versiert met bloemen en oude wijn maak instrumenten, zoals persen en tonnen. De straatjes waren veelal eenrichtingsverkeer vanwege de super smalle straatjes. Parkeren ging bijna niet en wij hadden puur mazzel dat het zo rustig was dat we de auto midden op de weg konden verlaten om hier en daar een foto te maken.
Na een paar van zulke dorpjes kwamen we een camping tegen. Kijk dat is goed toeven voor een wijnliefhebber met een kleine beurs. Zorg dat je een fiets bij je hebt en elke dag kun je een ander dorp bezoeken om op je gemak overal wijn proeven. Een week lang allerlei grand cru’s drinken in deze prachtige omgeving is wel vol te houden. Het fietsen tussen de wijnranken op weg naar je dorp van die dag lijkt me ook wel wat hebben. Terug zal lastiger zijn.

Wijnhuizen in Bourgondië6Albert Boillot, wijnboer in Bourgondië

Het dorp Volnay was zeer idyllisch. Wij zagen kans de auto ergens tussen te wurmen en liepen de oude gevels te bewonderen toen iemand ons aansprak en meedeelde dat hij een wijnhuis had. Of we het wilde zien?
Natuurlijk!
Door een lage deur gingen we een kelder binnen. De eerste ruimte was de proeverij en hij troonde ons gelijk door een lage rots doorgang naar een andere ruimte. Deze kelders waren eeuwenoud. Dit was te merken aan de doorgangen die niet hoger dan een meter vijftig waren en aan de muren die lieten zien dat deze grot met de hand uitgehakt was. Geweldig werkelijk.
Het hele wijnproces werd ons uitgelegd en de benodigde spullen daarvoor mochten we bewonderen. Wat opviel was een soort speelgoed persje, gemaakt van hout en zeer zeker niet nieuw. De man zag me kijken en legde uit dat dit was om de druiven te testen. Tegen oogsttijd werd daar een willekeurige tros in geperst om te kijken of het moment van plukken was aangebroken. In gedachten zie ik die man dit zo’n twee maal per week doen. Lichtelijk nerveus omdat er zoveel van zijn oordeel afhangt.
Hij vertelde trots dat zijn druiven nog allemaal met de hand geplukt werden. Echt, de liefde voor het vak straalde uit zijn ogen.

Bourgondische wijn uit het jaar 1600 en nog wat

Mijn oog viel op een wijnrek met zo veel stof en spinnenwebben, dat het eruit zag of er een laag schimmel op lag. Dit was de privévoorraad van de familie, er lagen flessen tussen uit de zeventiende eeuw. Bij bijzondere gelegenheden ging er wel eens zo’n fles open. Die was dan goddelijk of bedorven, daar zat niets tussen vertelde hij.

Wijnhuizen in Bourgondië7
Verder was er de ruimte met de vaten waar de wijn twee jaar in verbleef om vervolgens nog twee jaar in flessen te rusten voor het verkocht werd.
Als je dan bedenkt dat de wijn bijna een jaar oud is voor het de vaten in gaat dan kun je concluderen dat al hun wijnen al vijf jaar oud zijn voor ze te koop komen.
Deze wijnboer produceerde dan ook maar 20000 flessen per jaar die allemaal direct naar de klanten gingen. Tussenhandel kwam er niet aan te pas.
Hij liet ons een tekening zien van de lange Bourgogne vallei. De wijnvelden in het dal waren van de minste kwaliteit en werden de gewone appellations Bourgogne. Appellation betekend dat verschillende wijnen gemengd worden om een vaste kwaliteit te creëren.
Verder was er de onderste helft van de helling, dat werden de Appellations met vermelding van de gemeente in ons geval Volnay en de bovenste helft van de velden werden genoemd de naar gemeente de naam van de wijngaard. Zodra ik dit zag kon ik me beter voorstellen dat een kenner die drie verschillen kan proeven.

Zo’n wijnhuis bezoeken is een absolute aanrader. Het geeft goed inzicht in de bewerkelijkheid en de schaal waarop wijn geproduceerd wordt. Als een restauranthouder me weer eens gaat vertellen dat hij een super adresje heeft gevonden tijdens zijn laatste reis in Frankrijk, dan begrijp ik hoe dit in zijn werk gaat.