Ooievaars en schreeuwkoters

ooievaar0

Het ooievaarsnest

Vandaag was ik op visite bij een vriendin in Dalyan, Turkije. Of ik even op de kids kon passen. Natuurlijk is dat geen probleem. Zodoende bevond ik mij in de tuin aan een zwembad met vijf schreeuwkoters. Gelukkig konden ze zwemmen en was ik vrij om weg te dromen.

Het ooievaarsnest aan het einde van de tuin had natuurlijk mijn volle aandacht. Dit nest is daar al zolang ik Dalyan bezoek en dat is ongeveer 20 jaar. Het enige verschil is dat dit nest op de toen nog in gebruik zijn de elektriciteitspaal midden in het veld stond.

Langzaam maar zeker is er een hele wijk omheen gebouwd. De ooievaar heeft het allemaal zien gebeuren en zich daar naadloos aan aangepast.

 

ooievaar3

Drie jonge ooievaars

Na een hoop geklepper en aan en af vliegen van pa en moe ooievaar was ik er uit. Er zaten drie jongen in het nest. Zo om het half uur kwam een van de ouders met een lekker hapje aanzetten. Op zich is het hier in dit kikkerijke gebied geen enkel probleem om voedsel te vinden. Alleen drong het ineens tot me door dat die jongen de hele dag in de brandende zon zitten. Hoeveel slokjes water moeten die ouders aanslepen? En hoe gaat dat?

ooievaar1

Je snapt het al, ik had het ineens helemaal druk met mijn kleppervrienden. Zo weet ik nu dat de jongen ook al klepperen en dat de ouders het water als het ware opkokken. Dat is wat ik dacht te zien. Een ding was duidelijk. Ik had het met mijn schreeuwkoters een stuk makkelijker dan die ooievaars met hun jongen.

 
————–