Kastelen in de Lanquedoc

 

Kastelen1Château de Brousse, een kasteel om van te watertanden
Onderweg naar het zuiden hadden we vele kastelen kunnen bewonderen die op de meest onbegaanbare plaatsen in het landschap stonden. Ik had me dan ook voorgenomen eenmaal in de Lanquedoc er een te bezoeken.

La Route des Seigneurs de Rouerque

Oftewel de Route van de Heren van Rouerque, dat staat op de folder die ik van een aardige dame in handen gedrukt krijg. Er staan meer dan twintig kastelen in die allemaal vanuit Millau goed aan te rijden zijn.
We kozen zomaar een kasteel uit en gingen op pad. We namen de kleinste wegjes en lieten navigatie vriendin Bettie het dan weer oplossen. Het werd een fantastische dag vol verrassingen zoals je kunt lezen in de andere artikelen over deze reis.
Na deze avonturen kwamen we bij het kasteel aan dat ons vanaf de andere oever van de Tarn hoogachtig aan leek te kijken.Kastelen2

Het kasteel van de nobele Arpajon’s

Het versterkte kasteel is gebouwd in de negende eeuw en tot aan de zeventiende eeuw is er naar behoefte aan bijgebouwd, veranderd en hersteld. Het was de residentie van de nobele Arpajon’s die in hun familie en gelederen vrouwelijke ridders hadden, zo bijzonder.
Binnen de indrukwekkende muren bevonden zich smalle straatjes met kleine woningen. Het geheel zag er zo lieflijk uit dat ik de tijd heb genomen om het vanaf een traptrede rustig tot me te nemen.Kastelen3

De kapel van het kasteel

Een stuk verder en een trap met uitgesleten treden hoger was de kapel. Een mooi versiert kerkje waar zo’n vijftig  mensen in kunnen zitten. Ik stel me dan zo voor hoe de vromen mensen in die tijd keer op keer naar de harde banken in de koude kerk terugkeerden op zoek naar hoop  of om te bidden voor een familielid, die met niet meer dan een paard aan een of andere gevaarlijke tocht bezig is. Laten we eerlijk zijn, die bergen moeten in die tijd nog vol beren en wolven gezeten hebben.
Weer buiten genoot ik van het waanzinnige uitzicht over de rivier de Tarn. Wat een strategische plek, er was vast niet veel dat deze rots zonder op te vallen kon naderen. Echt, dit soort plaatsen doen me wat.
Kastelen4Toen ik nog hoger klom zag ik ver beneden mij de huizen  rondom het kasteel die het dorp compleet maakten. Prachtige woningen die er stuk voor stuk tot in de puntjes verzorgt uitzagen. Ik vroeg me serieus af of deze huizen in de winter ook nog bewoont werden. Er moest hier flink sneeuw liggen in de winter, dat kan niet anders en de gemeente komt dat op zo’n afgelegen plek echt niet voor je opruimen.
Tja, dan zit je toch al snel een aantal maanden opgesloten. Dat moet vroeger zonder internet, televisie, diepvrieskisten en elektrisch licht helemaal een rampzalige toestand geweest zijn.
Ik had weer genoeg stof tot nadenken.Kastelen5